Pszczo³y
Pszczo³a- rodzaj z rodziny pszczo³owatych w³a¶ciwych (Apidae).
Przedstawiciele pszczo³y maj± d³ugo¶æ cia³a od 7-8 mm do 16-18 mm. Ubarwienie o ró¿nej intensywno¶ci - od jednolicie czarnego i ciemnobr±zowego do ¿ó³tego i czerwonopomarañczowego. Skrzyd³a ich maj± specyficzne u¿y³kowanie. Wyró¿niaj± siê charakterystycznym kszta³tem pólka radialnego na przednim skrzydle - ogranicza je zaokr±glona ¿y³ka, która nieco odstaje od krawêdzi skrzyd³a. Pszczo³y widz± promieniowanie ultrafioletowe.
Wszystkie gatunki nale¿±ce do rodzaju Apis ¿yj± w zorganizowanych spo³eczeñstwach. Buduj± one z czystego wosku pionowe plastry z obustronnie u³o¿onymi komórkami, s³u¿±cymi do wychowu czerwiu i przechowywania pokarmu. Osobniki doros³e i larwy od¿ywiaj± siê nektarem, spadzi± oraz py³kiem kwiatowym. Zak³adaj± du¿e kolonie (rodziny pszczele), zale¿nie od gatunku licz±ce od kilku do 20-80 tysiêcy osobników. ¯ycie rodzin jest koordynowane za po¶rednictwem feromonów, regularnych zmian aktywno¶ci gruczo³ów, porozumiewania siê za pomoc± tañców i wydawania d¼wiêków. Wystêpuje tu polimorfizm i polietyzm wiekowy. Doskonale wypracowa³y sposób regulacji temperatury w gnie¼dzie, co pozwala rodzinom pszczelim na uniezale¿nienie siê w du¿ej mierze od warunków zewnêtrznych, dziêki czemu w klimacie ch³odnym mog± prze¿yæ d³ugie i surowe zimy ca³e kolonie, a nie tylko pojedyncze osobniki w stanie hibernacji, jak np. u trzmieli.
Rodzaj pszczo³a (Apis) obejmuje cztery gatunki:
* Apis cerana Fabr. - pszczo³a wschodnia
* Apis dorsata Fabr. - pszczo³a olbrzymia
* Apis florea Fabr. - pszczo³a kar³owata
* Apis mellifica L., syn. Apis mellifera L. - pszczo³a miodna
¯yj± one obecnie dziko na terenie Azji, Afryki i Ameryki Po³udniowej, a pszczo³a miodna i pszczo³a wschodnia zosta³y udomowione.
Wymieranie pszczó³ W ostatnim czasie obserwuje siê zwiêkszone wymieranie pszczó³, g³ównie na terenie USA i Europy Zachodniej . Niektórzy przyczyny tego negatywnego zjawiska upatruj± w dzia³aniu przeka¼ników telefonii komórkowej - fale emitowane przez te przeka¼niki mog± zak³ócaæ dzia³anie "systemów nawigacji" u pszczó³, jednak jest to jedna z mniej prawdopodobnych przyczyn.
Pszczo³a miodna (Apis mellifera L., syn. Apis mellifica L.) – gatunek z rodzaju pszczo³a i rodziny pszczo³owatych w³a¶ciwych, obejmuj±ce gatunki wytwarzaj±ce miód.
Pszczo³y miodne zbieraj± nektar i py³ek kwiatów, który jest ich po¿ywieniem i w ten sposób zapylaj± ro¶liny owadopylne (np. drzewa owocowe, rzepak, itd). Ro¶liny, które dostarczaj± pszczo³om surowca do produkcji miodu, s± nazywane miododajnymi. Do produktów pszczó³ miodnych nale¿± m.in.: miód i wosk. Pszczo³a unosi siê w powietrzu dziêki pracy dwóch par skrzyde³ zbudowanych z przezroczystej b³ony. Jedna z trzech par nóg posiada specjalne poduszki zatrzymuj±ce py³ek. Narz±dy rozrodcze samic uleg³y modyfikacji, w której wyniku powsta³ narz±d obronny - ¿±d³o. Znajduje siê ono na koñcu odw³oka i mo¿e zostaæ przez zagro¿onego owada wprowadzone do cia³a innego zwierzêcia. ¯±dlenie bezkrêgowców o miêkkim ciele nie przynosi ¿±dl±cej pszczole wiêkszych szkód natomiast u¿±dlenie wiêkszego zwierzêcia (krêgowca) koñczy siê ¶mierci± pszczo³y.
B³êdnie uwa¿a siê, ¿e królowe-matki nie posiadaj± ¿±d³a - u¿ywaj± go jednak tylko do walk z innymi matkami (dlatego nie ¿±dl± np. trzymaj±cych je pszczelarzy). Jad pszczeli mo¿e powodowaæ nieprzyjemn± opuchliznê, ale jest niebezpieczny tylko dla osób uczulonych lub w przypadku wielu u¿±dleñ (dla doros³ego zdrowego cz³owieka zagro¿enie ¿ycia wystêpuje przy oko³o stu u¿±dleniach). Niektóre gatunki pszczó³ ¿yj± samotnie, wiele gatunków jednak tworzy roje i zamieszkuje gniazda o skomplikowanej strukturze wewnêtrznej. Spo³eczne zachowania wyewoluowa³y niezale¿nie u ró¿nych gatunków pszczó³.